دریافت گواهی از بانک برای تأسیس شرکت سهامی عام

دریافت گواهی از بانک | وکیل شرکت

نخستین گام در پذیره نویسی شرکت سهامی عام، گشایش حسابی در یکی از بانک‌ها به نام شرکت سهامی عام در شرف تأسیس و تعهد 20 درصدی از سرمایه مقرر و پرداخت نقدی یا تحویل غیر نقدی 35 درصد از 20 درصد مزبور از سوی مؤسسین است.

بدین معنی که چنانچه برای شرکت در شرف تأسیس ده میلیون ریال سرمایه در نظر باشد، مؤسسین باید دو میلیون راتعهد نموده و هفتصد هزار ریال را پرداخت کنند.

نکته‌ای که در این رابطه شایان توجه است، امتیازی است که در تبصره‌ی ماده 6 لایحه‌ی اصلاحی قانون تجارت 1347 به مؤسسین اعطا گردیده و آن امکان تسلیم سرمایه غیر نقدی به جای نقدی می‌باشد امکانی که برای پذیره نویسان تجویز نگردیده است.

مطابق تبصره مذکور:
«هر گاه قسمتی از تعهد مؤسسین به صورت غیر نقد باشد باید عین آن یا مدارک مالکیت آن را در همان بانکی که برای پرداخت مبلغ نقدی حساب باز شده است تودیع و گواهی بانک را به ضمیمه‌ی اظهارنامه و ضمایم آن به مرجع ثبت شرکت‌ها تسلیم نمایند.»

در حالی که همانگونه که بعداً خواهیم دید پذیره نویسان، صرفاً با پرداخت نفدی باید به تعهد سهام مبادرت ورزند.

نکته‌ی دیگری که در همین ارتباط محل نقد و تأمل است، عدم لزوم جلب نظر کارشناس رسمی دادگستری در هنگام تسلیم سرمایه‌ی غیر نقدی به بانک می‌باشد.

چرا که از ماده 76 لایحه اصلاحی که مقرر داشته «هر گاه یک یا چند نفر از مؤسسین آورده غیر نقد داشته باشند…»، چنین بر می‌آید که جلب نظر کارشناس رسمی دادگستری در هنگام تسلیم سرمایه‌ی غیر نقد به بانک الزامی نیست، بلکه این امر باید پیش از دعوت مجمع عمومی مؤسس صورت پذیرد.

ضمناً هر چیری را که ارزش مالی داشته و عرفاً به عنوان سرمایه قابل بهره برداری باشد، می‌توان به عنوان آورده‌ی غیر نقد به شرکت وارد ساخت.

بنابراین حقوق مالکیت فکری مانند علامت تجاری یا نام تجاری، قابل ارزیابی به عنوان آورده‌ی غیر نقد می‌باشد.

در خصوص اینکه آیا تخصص و کار را نیز می‌‎توان به عنوان بخشی از سرمایه پذیرفت، دیدگاه قاطعی وجود ندارد.

اگر چه در قراردادهای خصوصی ماننذ مشارکت‌های مدنی پذیرش کار و تخصص به عنوان سرمایه معمول و قابل توجیه می‌باشد، لیکن در ارتباط با شرکت‌های تجاری که منافع اشخاص ثالث و بستانکاران بیشتر از حقوق خود اعضا موضوع دغدغه‌ی قانون گذار به شمار می‌رود، نبایستی خدمت و کار و تخصص برای این هدف تجویز گردد.

به ویژه آن که چنین آورده‌ای به توانایی‌های شخصی و حالات روحی فرد وابسته بوده و از ثبات عرفی برخوردار نیست. 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *