نام و عنوان مستقل در آثار شخصیت حقوقی

نام و عنوان مستقل | وکیل شرکت

نخستین نتیجه‌ی پذیرش شخصیت حقوقی، داشتن نام مخصوص و مستقل از اعضا است.

این نام باید به گونه‌ای باشد که به روشنی شخص حقوقی را از اشخاص عضو آن جدا و متمایز سازد.

اگر چه همراه با نام شخص حقوقی، نام یک یا چند عضو آن و یا شخص دیگری ممکن است آورده شود، لکن در هر حال با وصف و یا عنوان ویژه‌ی شخص حقوقی می‌توان به این جدایی پی برد.

برای مثال، دانشگاه علامه‌ی طباطبابی نامی است که نشانگر شخصیت حقوقی مستقل دانشگاه از اعضای آن اعم از اعضای هیئت علمی، کارکنان و دانشجویان است.

به علاوه، عنوان دانشگاه در ابتدای آن کوچکترین شبهه‌ای میان این نام و مثلاً مرحوم علامه طباطبابی ایجاد نمی‌نماید.

همین حکم راجع به شرکت‌های تجاری و حتی شرکت‌های تضامنی که نام آن‌ها بایستی الزاماً متضمن نام یک یا چند شریک باشد نیز حاکم است.

چرا که در ابتدای نام این شرکت‌ها، عنوان «شرکت تضامنی» آورده می‌شود و ماهیت آن به عنوان یک شخصیت حقوق تجاری از شخص یا اشخاصی که نامشان در پی اسم شرکت آمده، متمایز می‌گردد.

بدون وجود نام مستقل برای شخص حقوقی، امکان بار نمودن دیگر آثار آن متصور نیست.

چرا که ورود به هر گونه عمل حقوقی با چنین شخصی یا طرف قراردادن آن، مستلزم خطاب نمودن شخص مزبور است.

این امر از آن جهت که نخستین شرط شکلی مطالبه‌ی حق به شمار رفته که رعایت ننمودنش منجر به عدم پذیرش دادخواهی(دادخواست) می‌گردد، اهمیت ویژه‌ای در آیین‌ دادرسی دارد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *